Σήμερα είναι η μέρα των απανταχού διαβητικών του πλανήτη!
Η ίδια μέρα είναι σημαντική για πολλούς ακόμη... ίσως μάλιστα για όλους.
Τα μηνύματά της είναι:
- ευαισθητοποίηση γύρω από το θέμα
- εκπαίδευση και οριοθέτηση κανόνων διατροφής, άσκησης και φυσικής ζωής
- πληροφόρηση για τις επιπλοκές της νόσου
- πρόληψη -ειδικά για κάποιες ομάδες ανθρώπων-
- επαγρύπνηση όλων, με βάση στατιστικά αποτελέσματα που προκύπτουν
- συνειδητοποίηση του καθενός και επιλογή του ίδιου...γιατί, όπως συμβαίνει με όλα τα προϊόντα του πολιτισμού των ανθρώπων και με όλη τη γνώση που παρέχεται, στο τέλος, η επιλογή είναι δική σου!
Τα κίνητρα αυτής της "γιορτής" μπορεί να περιγραφούν από ανθρωποκεντρικά έως οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά, ιδεολογικά και αισθητικά.
Ένας άνθρωπος που πάσχει από διαβήτη στον σύγχρονο κόσμο, έχει μέσο όρο ζωής ίδιο σχεδόν, με του "υγιούς" συμπολίτη του. Χρειάζεται όμως, ινσουλίνη ή άλλα σκευάσματα, αναλώσιμα σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ενώ σε περίπτωση που προκύψει κάποια από τις επιπλοκές, πρέπει να δεχθεί σχετική φροντίδα από το σύστημα υγείας.
Ένας άνθρωπος με διαβήτη βρίσκεται στο σχολείο, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά και πρέπει να κάνει μετρήσεις, αγωγή ινσουλίνης, διατροφή. Μπορεί να πάθει υπογλυκαιμία ή υπεργλυκαιμία, που ίσως οδηγήσει σε διαβητικό κώμα.
Ένας άνθρωπος με διαβήτη είναι αρχαιολόγος, αγρότης, πυρηνικός επιστήμονας, οδηγός ταξί, διεθνής ποδοσφαιριστής, δάσκαλος, μηχανικός αυτοκινήτων, σοπράνο, αγαπημένος ηθοποιός, πρωθυπουργός μεγάλης χώρας.
Ένας άνθρωπος με διαβήτη είναι άσχημος, γοητευτικός, δυναμικός, εγωιστής, εχθρικός, υπέροχος, ευαίσθητος, σκληρός.
Ένας άνθρωπος με διαβήτη είναι γιος, μάνα, φίλος, αντίπαλος στο παιχνίδι, συνταξιδιώτης στο μετρό, ανταγωνιστής στη δουλειά, εξαιρετικός παρκούρερ, ανάλγητο αφεντικό...
Ένας άνθρωπος με διαβήτη είμαι εγώ. Γι' αυτό σου λέω...
Η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη καθιερώθηκε το 1991 από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) και την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, λόγω όλων των παραπάνω κι επειδή η συχνότητα εμφάνισής του αυξάνεται παγκοσμίως. Αυτό θα συνεχιστεί, εκτός αν γίνει κάτι. Αν εσύ διαβάσεις σοβαρά αυτό το κείμενο. Αν η δασκάλα ανοίξει τους ορίζοντες τους δικούς της και των μαθητών της. Αν η γιαγιά φέρει ένα μήλο στο εγγόνι της.
Αν το αγαπημένο σου φαστφουντάδικο φτιάξει ένα υγιεινό γεύμα που "δεν υπάρχει!". Αν στη δουλειά το αυτόματο μηχάνημα βγάζει αμύγδαλα. Αν η κυβέρνηση επιβάλει πρόστιμο στον επιχειρηματία που βάζει ζάχαρη στα πατατάκια, χωρίς να το ενημερώνει.
Αν συμφωνείς μέχρι εδώ... σκέψου:
Τι μπορεί να πει ένας γαλάζιος κύκλος σ' ένα μάτι που δεν κινδυνεύει από αμφιβληστροειδοπάθεια;
Τι μπορεί να προκαλέσει ένα τσίμπημα σ' ένα δάχτυλο που δεν κινδυνεύει από νευροπάθεια;
Πως θα χτυπήσει μια καρδιά, όταν δεν νιώθει κίνδυνο...;
Και η αναφορά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια μπορεί τάχα να σοκάρει κάποιον γενικά;
Τι κίνηση θα κάνει ένα πόδι, όταν δεν ενοχοποιεί το απλό μούδιασμα; Κι όταν τραυματιστεί τάχα... υπάρχει λόγος ανησυχίας;
Και ο άντρας χωρίς διαβήτη τι θα σκεφτεί για τη λίμπιντο του φίλου του που είναι αρρύθμιστος;
Και τι σημαίνει υπογλυκαιμία; Ώρα για βάφλα;
Τι θα πει υπεργλυκαιμία;
Και σακχαρώδης διαβήτης... είναι αυτό που δεν τρως γλυκά;
Άμα δεν τρως γλυκά, είσαι προστατευμένος;
Κι αν είσαι αδύνατος;
Κώμα; Γιατί ρε παιδιά;!
Αν απάντησες στα παραπάνω, ίσως ξέρεις! Μπορεί να είσαι διαβητικός, να αγαπάς πολύ έναν διαβητικό, να έχεις κάποιον στο περιβάλλον σου, να ενδιαφέρεσαι να μάθεις. Όπως και να 'ναι...
Στάσου λίγο σ' εκείνο το τραπεζάκι με τις χαριτωμένες νοσηλεύτριες που σου χαμογελούν με τρυφερότητα... θα σε πονέσουν λίγο, αλλά είναι για καλό σκοπό! Θα τρυπήσουν ένα από τα δάχτυλά σου, θα τοποθετήσουν λίγο αίμα σε μια ταινία μέτρησης μιας συσκευής και ανάμεσα στην έκπληξη του πόνου από το τσίμπημα και στο γλυκό χαμόγελο της γυναίκας που σε πόνεσε... -μόλις σε 5 δευτερόλεπτα!-, θα σου πει ένα νούμερο. Απομνημόνευσέ το! Φύλαξέ το... όχι σαν μυστικό! Φύλαξέ το σαν κόρη οφθαλμού!
Μια blogger με διαβήτη σου το ζητά...
Κατερίνα Ζ
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου